Zelfbevrijding

Het is woensdagmiddag…Ik ben onderweg naar een afspraak in het centrum. Ik rij door mijn woonwijk en zie aan de rechterkant 2 politiewagens en 2 ambulances. Ook zie ik in de lucht een traumahelikopter. Op straat zie ik her en der mensen staan kijken.
 Foute boel dacht ik…als inlevend persoon heb ik de neiging om in de situatie van de ander te kruipen met als gevolg: angst gedachten en diverse emoties voelen. Op dit moment kies ik er voor om door te rijden. De gedachten er te laten zijn en dat te gaan doen wat ik van plan was te doen. Door in het hier en nu te zijn is het mij gelukt om met mijn volledige aandacht bij de afspraak te zijn. Dit was een waardevolle verandering voor mij. Toen ik voldaan terug liep naar de auto zag ik in het centrum weer politie met daarbij iemand die op straat lag. Wat gebeurd er toch allemaal vandaag? Gelukkig is er hulp! Ik kan mij voorstellen dat het bij zulke gebeurtenissen niet prettig is om je als een soort theatershow te voelen. Ik kies er dan ook voor om door te lopen. Thuis aangekomen heb ik een bericht van iemand ontvangen met een foto van de traumahelikopter.. heb jij deze gezien? Ik zeg ja en krijg vervolgens het bericht dat een meisje van 17 jaar zelfmoord heeft gepleegd. Een nachtmerrie.. Een grote kring mensen heeft hier nu mee te dealen, verschrikkelijk! Ik ken haar niet en heb geen kennis van haar achtergrond en toch wil ik graag iets doen.

Stilte…geen woorden…wat een verdriet…wat een gemis…wat een ongeloof…Mijn gedachten gaan uit naar het meisje, wat zal zij allemaal meegemaakt en door voelt hebben om tot dit besluit te komen. Depressieve gevoelens en suïcidale gedachte rond die leeftijd zijn mij niet onbekend. Alleen bij mij was er nog angst, een twijfel of onbewuste hoop in dit leven die zorgde dat het niet gebeurde. Dit meisje heeft misschien wel jarenlange strijd gevoerd waardoor er geen vooruitzicht meer voor haar was. Geen hoop of angst meer te voelen.. Hierbij stilstaan, deze eenzaamheid raakt mij in mijn hart. Of was er juist een sterke liefdevolle overtuiging in haar. Dat deze stap haar in een volgend leven verder brengt? Met zo’n gedachte voel ik kracht.
Los van wat haar beweegredenen zijn geweest vind ik het van belang om respectvol naar haar te kijken! Dit brengt mij op de benaming zelfmoord. Verdient een persoon die voor zichzelf kiest deze stempel? Dit voelt niet goed. De benaming: zelfbevrijding komt op mij liefdevoller over. Liefde is wat iedereen verdient los van de keuzes die iemand maakt. Rust in vrede of veel geluk in jouw volgend leven dappere jij. Iedereen weet namelijk hoe spannend-moeilijk het is om voor jezelf te kiezen.

Mijn medeleven gaat uit naar de nabestaanden die van haar houden en nu achterblijven met vele vragen en diverse intense emoties. Als ik in de buurt van hun huis ben maakt mijn hoofd en lijf een voorstelling van wat daar binnen gebeurd en gevoeld wordt als gezin. Een keus van één persoon die een enorme impact heeft op vele mensen die dit de rest van hun leven bij zich dragen. Ik wens dat zij steun bij elkaar vinden en een weg om het op zijn/haar manier en moment te verwerken.

Lieve mensen, heel veel sterkte en kracht toegewenst en ik hoop dat jullie de herinneringen aan haar als bijzondere persoon voor altijd kunnen vasthouden!

Voor mijn medebewoners in Dronten wil ik in deze donkere periode graag iets betekenen. Wat een rouwproces in mensen losmaakt verdient aandacht en liefde. Ik bied daarom, voor wie daar behoefte aan heeft, mijn betrokkenheid, steun en luisterend oor aan tijdens een gratis 1 op 1 wandeling in Dronten. Je kunt een bericht achterlaten via het contactformulier en dan sta ik graag voor je klaar.